Maar ik ben er nog

Wie nog maar kort heeft te leven, moet kunnen rekenen op
mensen die hem tot het laatste begeleiden. Toch is in deze zo kwetsbare situatie
van het naderende sterven vluchtgedrag geen uitzondering. Een reden kan zijn
dat die zo sterfelijke ander jou confronteert met je eigen sterfelijkheid.

 Dit boek is geschreven vanuit het besef dat mensen die
terminaal zijn, niet in een isolement mogen raken. Dit is gewoon een kwestie
van humaniteit. In de twee laatste hoofdstukken wordt die humaniteit vertaald
in tien praktische ‘omgangsvormen’: empathie, mededogen, geduld, humor,
wellevendheid, tederheid, integriteit, zelfkennis, respect, trouw. Ook staan in
deze hoofdstukken voorbeelden van brieven en korte teksten die je zou kunnen
schrijven.

De sfeer van ieder hoofdstuk wordt aangegeven door een tot
de verbeelding sprekende foto van natuurfotograaf Jan Vermeer.

Hans Bouma is dichter, ethicus en publicist. Eerder
verschenen van hem onder meer De taal van
het troosten en Handen die mij nooit
verlieten.